Garancitë përdoren shpesh për të shprehur një transaksion në të cilin një person ofron siguri për detyrimin e dikujt. Kjo përfshin jo vetëm marrëdhënie sigurimi dhe premtime pagese por dhe letra të rehatshme që sjellin vetëm një obligim moral.

 

Elementi i përbashkët në këto marrëveshje është që garantuesi (banka) është përgjegjës për pagesën e një borxhi apo realizimin e një obligimi në rast mospagese nga pala e parë përgjegjëse (klienti). Kështu që funksioni bazë i një garancie është të ofrojë siguri.